Przez las pełen dzikiej przyrody i przewiewne pasma wzniesień

Szlak „Wilder Waldweg“ zaprasza na siedmiokilometrową wędrówkę, podczas której można doświadczyć krajobrazu źródliskowego na południe od Criewen i Densenberge.

Szlak „Wilder Waldweg“ („Dzika droga leśna”) nosi słusznie swoją nazwę. Rozpoczyna się w Criewen w Parku Lennégo i wije się wzdłuż powalonych drzew prowadząc do obszaru dzikiej leśnej przyrody na południe od Criewen. Wiedzie ścieżką źródliskową„Quellerlebnispfad” wijącą się po 135-metrowej drodze z drewnianych bali przez las jesionowy. Możemy przejść nią suchą stopą. Mikrokosmos ten należy do najbardziej fascynujących biotopów Doliny Dolnej Odry. Turyści mogą zbadać tu źródło, pobrać sitem osad i natrafić przy obdrobinie szczęścia na wypławka alpejskiego – gatunek płazińca – żyjący tutaj od czasów ostatniej epoki lodowcowej.

Poza szlakiem turystycznym człowiek nie ingeruje tu już w przyrodę. Las należy do stref dzikiej przyrody parku narodowego. Pozostawia się go zupełnie naturalnemu rozwojowi. Martwe drewno obumarłych drzew wnosi w las nowe życie w dosłownym tego słowa znaczeniu. Wykorzystywane jest ono przez wiele organizmów, które dostosowały się do tego siedliska przyrodniczego. W zależności od gatunku drewna i zaawansowania procesu rozkładu udział w pełnym rozpadzie bryły drewna ma ok. 600 gatunków grzybów wielkich i ponad 1.300 gatunków chrząszczy.

Las charakteryzuje się występowaniem najróżniejszych warunków siedliskowych. Są tu wierzchołkowate wzniesienia, podmokłe rynny wód roztopowych i zapadliska – w ten sposób tworzy on całkiem różne siedliska przyrodnicze. Wiosną turyści mogą w głębiej położonych obszarach zobaczyć zawilce żółte, ziarnopłony wiosenne, kniecie błotne i czworolisty. Las zdominowany jest tu przez olchy, jesiony i wiązy. Zupełnie inaczej wygląda na wyższych partiach terenu, którymi wiedzie droga. Powstał tam suchy, bogaty gatunkowo las mieszany, w którym przeważa buk pospolity. Na ziemi znaleźć można niecierpka drobnokwiatowego, szczawika zajęczego i fiołka leśnego. Do żyjących tu zwierząt należą różne gatunki dzięcioła, takie jak dzięcioł mały, czarny, pstry i zielony. Obserwacja dzięcioła czarnego osiągającego długość do 50 cm robi szczególne wrażenie. To największy dzięcioł w Europie Środkowej. Również i on znajduje w tej dzikiej przyrodzie doskonałe warunki do życia. Dzięcioły czarne wykuwają swoje dziuple lęgowo-noclegowe w mocnych pniach suchych lub martwych drzew. Natrafić można tu ponadto na wilgę oraz pełzacza ogrodowego. Również kania czarna i ruda wysiadują w tym lesie swoje jaja. Zamieszkują go też dziki, zwierzyna płowa, daniele oraz borsuki, lisy i jenoty.

Szlak „Wilder Waldweg“, który biegnie początkowo tym samym odcinkiem co „Weg der Auenblicke“, czyli „Szlak widoków na łęgi“, wiedzie przez obszar Densenberge, których okrągłe pagórki w najwyższym punkcie sięgają wysokości 30 m n.p.m. To typowy teren moreny dennej ukształtowany w czasie ostatniej epoki lodowcowej, podczas zlodowacenia Wisły, przed ponad 15 tys. lat. Skraj lodowca, który leżał tu w fazie pomorskiej, spiętrzył dosłownie krajobraz swą potężną siłą, tworząc w ten sposób dzisiejsze Densenberge. W oczy rzuca się dominujący tu żółty piasek składający się z ziarenek kwarcu. Ponadto znaleźć można tu też żwir kwarcowy oraz inne kamienie mogące osiągnąć romiary głowy.

X

Zur optimalen Nutzererfahrung nutzen wir auf unserer Website Cookies von Erstanbietern als auch von Drittanbietern zu Statistikzwecken, um Ihnen beste Erlebnisse online anbieten zu können. mehr Information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close